شفافیت..

این روزها از واژه های بسیار مهم در مدیریت به شمار میرود و یافتن دلیل آن هم ساده است. به هر حال اگر کارمندان کار خود را درمعرض دید دیگران انجام دهند،آیا پاسخگوتر و بازتر نخواهند بود؟ آیا نخواهند توانست راحت تر مشکلات را یافته و حل کنند؟ وآیا نخواهند توانست اطلاعات و ایده های خوبشان را راحت تر در اختیار دیگران بگذارند؟

مشکلمدیران به منظور دستیابی به کارایی و خلاقیت بیشتر کارکنان، با استفاده از محیط های کاری باز و اطلاعات لحظه ای، شفافیت را افزایش میدهند. اما شفافیت زیادی، باعث ایجاد احساس "درمعرض دید بودن " در کارکنان میشود.در نتیجه آنها اقدام به مخفی نمودن فعالیت هایشان - حتی موارد مثبت- می نمایند. که منجر به کاهش کارایی وشفافیت می شود.

راه حلکارکنان در صورتی که امکان پیاده سازی ایده ها و روشهای جدید را در مناطقی از حریم خصوصی داشته باشند، کارایی بهتریدارند. سازمانها با ایجاد 4نوع مرزبندی، این امکان را فراهم میآورند:
مرزهای بین تیمها، مرز بین بازخورد و ارزیابی، مرز بین حق تصمیم گیری وحق بهبود وضعیت و مرزبندی در مورد زمان کار

1:مرز بین تیم ها
مرزهای تیمی میتواند باعث تولید بیشتر و پنهانسازی انتخابی در محیط کاملاً شفاف شودگوگل به 20 درصد وقت کارمندانش بی توجه است تا به ایده های شخص یشان بپردازند اما کارمندان در پروژه های تیمی بصورت شفافی در قبال دیگران مسئولیت دارند.همان 20 درصد زمان اختصاص داده شده به هر کارمند باعث پدید آمدن بیش از نیمی از محصولات گوگل شده است(Gmail, Ad Sense, Google Talk, Google News, Google Transit Google Now Google Transparent Report)
مرزها چه فیزیکی باشند و چه روانی نظارت بر گروهی از افراد را کاهش میدهند. حتی مرزهای صوری بین تیمها هم فشار در مرکز توجه بودن را با کاهش تعداد طر فهای مقابل کمتر می کنند.

2.مرز بین بازخورد و ارزیابیدر کل  هرگونه اطلاعاتی که ...

متن کامل بلاگ از خانم  رباب وفایی را در آدرس زیر مطالعه کنید:

www.ershan.ir/blog/9248

با پیوستن به ارشن از بلاگ‌های تحلیلی و آموزشی متخصصین بازار سرمایه بهره‌مند شوید.