سفته بازی و شرط بندی:
سفته بازی یعنی اینکه یک ریسک قابل ملاحظه ای را قبول کنیم تا به یک سود متناسب با آن ریسک برسیم. فرد سفته باز ممکن است که یک سرمایه گذاری سودآور را به دلیل اینکه میزان سود آن متناسب با ریسک آن نیست رد کند. در حقیقت یک سفته باز فردی ریسک گریز است.
اما شرط بندی کردن، قمار یا شرط بستن بر روی نتیجه ای غیرقطعی است. اگر این تعریف را با تعریف سفته باز مقایسه کنیم می بینیم که تفاوت در نبود سود متناسب برای فردی است که شرط بندی می کند. از نظر اقتصادی شرط بندی پذیرفتن ریسک برای به دست آوردن سود بیشتر نیست بلکه لذت بردن از خود ریسک است.
بنابراین اگر در یک فعالیت ریسکی سرمایه گذاری کردیم که سودی به اندازه یک فعالیت بدون ریسک دارد (مثلا خرید اوراق مشارکت) ما فردی هستیم که داریم شرط بندی می کنیم و قطعاً یک سفته باز چنین پیشنهاد سرمایه گذاری را رد می کند.
معمولاً ذهنیت ما این گونه است که اکثریت سرمایه گذاران بازارهای مالی سفته باز هستند و کمتر فردی به قصد شرط بندی وارد این بازارها می شود. شاید در واقعیت هم باید همین اتفاق بیافتد. اما در برخی حالات رفتار یک سفته باز در حقیقت شرط بندی است و وی به اشتباه تصور می کند که دارد سفته بازی می کند.
مثال زیر نشان می دهد که چگونه یک شرط بندی به اشتباه سفته بازی تصور می شود:
فرض کنید شما با من در مورد ارزش دلار به ریال نظرات متفاوتی دارید. شما فکر می کنید که در تیرماه نرخ دلار بیشتر از 3300 تومان است و من تصور می کنم که این نرخ کمتر از 3300 تومان خواهد بود. من با شما ممکن است که یک شرط بندی بر روی نتیجه این پیش بینی انجام دهیم. اگر نرخ دلار بیش از 3300 تومان بود من به شما 100 هزار تومان می دهم و اگر نرخ دلار کمتر از 3300 تومان بود شما به من 100 هزار تومان می دهید. اگر هر دوی ما نسبت به احتمال موفقیت و ...
متن کامل بلاگ از مهدی حقیقی کارنامه را در آدرس زیر مطالعه کنید:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر